Medyczne eksperymenty, testowanie leków, a także pseudonaukowe badania. II wojna światowa umożliwiła wielu lekarzom służącym zbrodniczemu systemowi na realizację własnych planów badawczych, które przynosiły cierpienie i nierzadko śmierć tym, którzy poddawani byli makabrycznym eksperymentom medycznym. Dlaczego Ci, który mieli stać na straży zdrowia i życia, dopuszczali się zbrodni w imię nauki? Czym się kierowali, dlaczego nie mieli nigdy wyrzutów sumienia, a także jak po ujawnieniu zbrodniczych praktyk próbowali się usprawiedliwiać? „Lekarze Hitlera. Medycyna w służbie zła” – publikacja Manuela Moros Peny to książka przedstawiająca najczarniejszy scenariusz w dziejach medycyny – współudział lekarzy III Rzeszy w zbrodniach nazistowskich i etykę lekarską II wojny światowej.
Zanim autor przeszedł do makabrycznych opisów eksperymentów w niemieckich obozach, nieludzkich cierpień oraz zbrodni, Manuel Moros Pena wskazuje na poglądów, mity oraz doktryny, z których narodziły się obłąkane wizje i poglądy z jakimi utożsamiał się Hitler i jego poplecznicy. Autor nie tylko przedstawia teorie Herberta Spencera, który jako pierwszy zastosował teorię ewolucji do społeczeństw ludzkich, postać Francisa Galtona, ojca eugeniki, ale także poglądy zachodnich polityków i naukowców dążących do ograniczenia praw i wolności osób sklasyfikowanych przez ekspertów jako „nieprzystosowane”. Ponadto Manuel Moros Pena na przykładach Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii oraz Niemiec ukazuje, jak jeszcze przed narodzinami narodowego socjalizmu w rozwiniętych cywilizacyjnie krajach powstały teorie, które nie tylko próbowały ograniczyć wolności obywatelskie, ale również osoby stwarzające „zagrożenie” skutecznie wyeliminować z życia publicznego.
W publikacji Moros Pena przedstawia czytelnikowi ustawy o sterylizacji w Stanach Zjednoczonych, ustawę o imigracji w Stanach Zjednoczonych z 1924 roku, ale również rozwój idei eugeniki i darwinizmu na przełomie XIX i XX wieku w Niemczech oraz koncepcję wyższości rasy aryjskiej. Autor odwołuje się także do „wojny rasowej”, która określana była przez Lothara von Trohta, odpowiedzialnego za wymordowanie niemal 80 tys. rdzennych Hererów w Afryce, teorii niegodnego życia oraz antysemityzmu, która szczególnie rozwinęła się po przegranej I wojnie światowej w Niemczech.
To właśnie na tym polu odżyły głoszone przez Hitlera idee, którymi porwał miliony Niemców, zdobywając ostatecznie władzę w styczniu 1933 roku. To właśnie niepozorny Austriak skupił wokół siebie najpierw setki, później tysiące, a na końcu miliony Niemców niezadowolonych z życia, biedy, braku pracy i niesprawiedliwości dziejowej, a przede wszystkim obwiniając za klęskę w I wojnie światowej Żydów. Hitler głoszący hasła zagrożenia rasy aryjskiej, „ciosu w plecy”, a także zagrożenia ze strony komunizmu, już w latach trzydziestych XX wieku stworzył obozy koncentracyjne w Niemczech, propagował eutanzację, uważając, że „ludzie niegodni życia” są tylko obciążeniem dla państwa, a akcja T4 /Aktion T4/, czyli program eliminacji nieuleczalnie chorych realizowano w całkowitej tajemnicy.
To przyzwolenie, o którym pisze autor „wyciszyło” sumienia niemieckich lekarzy, którzy już w czasie II wojny światowej mogli bez przeszkód, a niejednokrotnie za aprobatą najwyższych władz niemieckich realizować makabryczne eksperymenty. W publikacji pojawiają się takie nazwiska lekarzy jak: Josef Mengele i Carl Clauberg, którzy realizowali swoje pseudonaukowe eksperymenty w Auschwitz, Sigmund Rascher – odpowiedzialny za eksperymenty z wysokością i hipotermią, Karl Gebhardt, prowadzący eksperymenty z sulfonamidami czy Ludwig Stumpfegger realizujący transplantacje kości. W książce pojawia się również Theodor Morell, osobisty lekarz Hitlera, który podawał Hitlerowi całe spektrum środków farmakologicznych. Manuel Moros Pena dotarł do materiałów archiwalnych, dzięki którym wiemy, że Niemcy realizowali pseudonaukowe badania ze słoną wodą, lekiem na homoseksualizm, realizowali wiwisekcje, prowadzili badania nad gazem musztardowym, fosgenem, tyfusem oraz promieniami rentgenowskimi.
W książce autor nie zawahał się opisać również kwestię Jednostki 731, tajnej jednostki japońskiej w Chinach, gdzie lekarze z Japonii prowadzili makabryczne eksperymenty medyczne, a później w ramach operacji „Paperclip” zostali przez Amerykanów pozyskani dla prowadzenia własnych badań. Tak stało się nie tylko z Japończykami, ale z wieloma niemieckimi badaczami i naukowcami, którzy za swoje usługi i wiedzę naukową pozostali bezkarni…
Publikacja Manuela Moros Peny ukazuje przekrojową historię niemieckiej medycyny pod rządami nazistów, w której czarno na białym widać, że jej dzieje miały zbrodniczy charakter już przed wybuchem II wojny światowej. To jakie niemieccy naukowcy, lekarze i badacze prowadzili eksperymenty przed wojną, były tylko wstępem do tego, co działo się niemieckich nazistowskich obozach koncentracyjnych i zagłady, głównie na terenie okupowanej Polski.
Autor: Manuel Moros Pena;
Tytuł: „Lekarze Hitlera. Medycyna w służbie zła”;
Rok wydania: Warszawa 2026 rok;
Wydawca: Wydawnictwo RM
Liczba stron: 527;
Cena: 64,99 zł
Książkę można zakupić na stronie internetowej Wydawnictwa RM